Eigen ervaringen:

De luipaardgekko heeft mijn hart gestolen vanwege zijn mooi uiterlijk.

Het is erg wonderlijk hoe het patroon en de kleuren veranderen naarmate ze

ouder worden. Hoe een jong dier uiteindelijk zal worden is vaak moeilijk te zeggen. De gekko's die ik heb zijn wildkleuren. Op de beurs in Hamm 2005

heb ik een tangerine super hypo gekocht. Misschien wordt het ooit een baldy maar alleen als de stippen op haar kop verdwijnen.

Ik heb me van te voren goed gerealiseerd dat het schemerdieren zijn.

We hebben wel een klein lampje in het terrarium gemaakt zodat we de dieren

ook sávonds nog kunnen waarnemen. Door overdag te gaan voeren merkte ik

dat ze er aan wennen om ook overdag tevoorschijn te komen.

Jonge dieren vervellen elke paar weken. Ze trekken de vervelling los met hun bekje en schuren langs stenen of rotsen en eten hun vervelling op.

Het is schitterend om te zien hoe ze met hun tong hun ogen likken.

Ook zijn het goede klimmers. Wij hebben een "boom" in het terrarium staan

en daar liggen altijd wel gekko's in.

Als de man en vrouw oud genoeg zijn ( minimaal 40-50 gram) dan kunnen ze

bij elkaar gezet worden om te paren. Het is mij opgevallen dat de man geluid

kan maken als hij het vrouwtje benaderd. Hij "ratelt" dan met zijn staart en maakte een blaffend geluid. Dit ratelen met de staart doen ze ook als ze een

prooi zien, bijvoorbeeld een krekel.

Let wel op dat de vrouwtjes dan niet teveel afvallen, want ze leggen meerdere legsels per jaar en altijd 1-2 eitjes per keer. Ik zorg in de broedtijd dat er veel

extra kalk aangeboden wordt en als de vetreserves in de staart minderen dan

zet ik het vrouwtje apart van de man.

Dit jaar heb ik maar 1 nakweekje gekregen uit het eerste legsel.

In 2006 heb ik besloten om de groep te verkopen.