Eigen ervaringen:

Deze uromastyx is de grootste in zijn soort. Misschien is dat ook wel het gene

wat mij zo fascineert. Lang heb ik gezocht naar nakweek, en toen ik hoorde

dat de kweker van onze acanthinura zijn aegyptica wilde verkopen was de

keuze zo gemaakt. We moesten hiervoor wel de "kelderkast" verbouwen,

maar dat hadden we er graag voor over. Deze aegyptica is de enige die naar

je toe komt en op je hand klimt. Het is een heel lief dier.

Ze is volledig herbivoor.

Wat je haar ook voor houdt aan levend voer, ze toont geen interesse.

Ze is in tegenstelling tot de acanthinura een log beest wat nooit hard rent.

Het is indrukwekkend te zien hoe ze loopt, maar ook klimt ze graag in de

"boom" die in het terrarium staat.

Ze heeft haar vaste plek onder de leisteen om te slapen.

Het is ook super om te zien hoe ze het voer wat ze graag eet selecteert.

Ze graaft en slaat met haar voorpoten totdat ze bij het voer kan wat ze graag heeft, bijvoorbeeld oranje linzen. Soms zien we ook zandstormen voorbij

komen, want graven is haar lust en leven.

Vandaar ook het leemzand in haar terra.

Na een tijdje heb ik nog de kans gekregen om 2 jongere aegyptica te

gaan verzorgen. Hiervoor heb ik de baardagamen verkocht, want ook zij

hebben veel ruimte nodig. Deze 2 kunnen het tot nu toe heel goed met

elkaar vinden, er is nog geen dominantie in hun gedrag te zien.

Natuurlijk blijf ik daar wel alert op.

Deze aegyptica zijn nog vij schuw, maar dat wist ik van tevoren. Ik hanteer

deze dus eigenlijk nooit. Ze eten goed en zijn ook erg vroeg wakker.

Meestal steken zij met hun kopjes als eerste uit de schuilplaats.

Ook zij graven heel veel, soms hoor je echt kluiten zand tegen de schuifruiten

knallen. Het zijn goede klimmers. Ze kunnen door middel van een

boomstam naar het bovenste terrarium klimmen, en dat doen ze elke dag.

Ze slapen op een vaste plaats bovenin, en overdag komen ze naar beneden

om onder de UV te zonnen.